Yeni eğitim-öğretim yılının başlamasına sayılı günler kaldı. Okullar yeniden çocukların sesleriyle dolacak, sınıflar arkadaşlıkların, heyecanların ve yeni başlangıçların adresi olacak.
Ancak okullar açılırken biz ebeveynlere düşen önemli bir görev daha var: Çocuklarımızı akran zorbalığı konusunda bilinçlendirmek.
Çünkü bazen bir çocuğun söylediği küçücük bir söz, başka bir çocuğun dünyasında büyük bir yaraya dönüşebiliyor.
“Şişmansın”, “Çirkinsin”, “Sen hiçbir şeyi beceremezsin”, “Sen bizimle oynayamazsın” gibi sözler çocuklar arasında basit bir şaka olarak görülebiliyor. Oysa bu sözler, karşıdaki çocuğun özgüvenini zedeleyebilir, onu arkadaşlarından uzaklaştırabilir ve okula gitmek istememesine kadar varan sonuçlar doğurabilir.
Bu nedenle çocuklarımızla konuşalım.
Onlara arkadaşlarıyla iyi geçinmeyi, farklılıklara saygı göstermeyi, kimseyi dışlamamayı ve kırıcı sözlerden uzak durmayı öğretelim.
Çocuğumuza “Sen güçlü ol, kimseye kendini ezdirme” demek kadar, “Sen de kimseyi ezme” demeyi de öğretmeliyiz.
Çünkü eğitim yalnızca matematik, Türkçe, fen veya sosyal bilgilerden ibaret değildir. Bir çocuğun aldığı en önemli eğitimlerden biri de insana saygıdır.
Çocuklarımız bazen yaptıkları davranışın karşı tarafı ne kadar üzdüğünü fark etmeyebilir. Bu noktada ebeveynlerin görevi onları suçlamak değil, davranışlarının sonuçlarını anlamalarına yardımcı olmaktır.
“Sen bunu neden yaptın?” diye kızmak yerine, “Senin arkadaşın sana böyle bir söz söyleseydi ne hissederdin?” diye sormak belki de çok daha etkili olacaktır.
Çocuklarımıza empatiyi öğretelim.
Bir arkadaşının farklı görünmesinin, farklı konuşmasının, daha başarılı ya da daha başarısız olmasının onu değersiz yapmadığını anlatalım.
Farklılıklarımız bizi birbirimizden ayırmak için değil, birbirimizi tamamlamak içindir.
Yeni eğitim-öğretim yılında çocuklarımızın sadece başarılı değil, aynı zamanda iyi kalpli, anlayışlı, saygılı ve vicdanlı bireyler olmalarını istiyorsak, bu eğitim evde başlamalı.
Okullar açılıyor…
Çocuklarımızın çantalarına kitaplarını, defterlerini ve kalemlerini koyacağız.
Ama onların yanına bir şey daha koyalım:
Empati.
Çünkü iyi bir insan yetiştirmek, iyi bir öğrenci yetiştirmekten çok daha değerlidir.