Sabahın ilk ışıklarıyla kepenk açan esnaf, akşam karanlığına kadar umutla müşteri bekliyor. Ancak birçok işletme sahibi, gün boyu tek bir satış yapamadan dükkân kapattıklarını söylüyor.
Alternatif Pazar Sessizliğe Büründü
Uzun yıllar boyunca bakır, teflon ve yüksek fiyatlı mutfak ürünlerine alternatif olarak sunulan alüminyum mutfak eşyalarıyla Diyarbakırlıların ilk tercihlerinden biri olan Zücaciyeciler Sokağı, artık eski hareketliliğinden uzak bir görüntü çiziyor.
Bir dönem çeyiz hazırlığı yapan genç kızların, ev kuran çiftlerin ve bütçesini düşünen ailelerin uğrak noktası olan sokak, piyasa koşullarına göre en uygun fiyatlı ürünleri sunmasıyla biliniyordu. Ancak artan maliyetler, düşen alım gücü ve genel ekonomik durgunluk, bu canlılığı gölgede bıraktı.
“Siftahsız Günler Arttı”
Esnaflar, özellikle son iki yılda müşteri sayısında ciddi bir düşüş yaşandığını belirtiyor. Sabah erken saatlerde açtıkları iş yerlerinde gün boyu müşteri beklediklerini ifade eden esnaflar, artık siftahsız geçen günlerin sıradan hale geldiğini dile getiriyor.
“Eskiden sipariş yetiştiremezdik. Şimdi dükkân açıyoruz, akşama kadar bekliyoruz. Çoğu gün tek bir ürün bile satamadan kapatıyoruz. Bu durum bizi hem maddi hem manevi olarak çok yıpratıyor.”
“Ekonomik Krizin Ağır Yükü Altında Eziliyoruz”
Sokağın müşteri kitlesinin büyük bölümünü emekliler ve asgari ücretli vatandaşlar oluşturuyor. Esnaflar, bu kesimin alım gücündeki düşüşün doğrudan kendilerine yansıdığını ifade ediyor.
“Ekonomik krizin ağır yükü altında eziliyoruz” diyen esnaflar, her geçen gün satışların gerilediğini ve giderlerin artmaya devam ettiğini vurguluyor. Elektrik, kira, nakliye ve ürün maliyetlerindeki artışın kendilerini çıkmaza sürüklediğini belirten işletmeciler, aylık ciroyla dükkân giderlerini karşılamakta zorlandıklarını söylüyor.
“Eski Günlere Özlem Duyuyoruz”
Yaklaşık beş yıl öncesine kadar yoğun talep nedeniyle ürün siparişlerini yetiştiremediklerini anlatan esnaflar, bugün o günleri aradıklarını belirtiyor.
Eskiden çeyiz sezonunda sokakta adım atacak yer olmadığını ifade eden bir başka esnaf, “Şimdi insanlar zorunlu olmadıkça hiçbir şey almıyor. Tencereyi, tavayı değiştirmeyi erteliyor. Biz de her ay biraz daha geriye gidiyoruz” diyerek içinde bulundukları tabloyu gözler önüne seriyor.
Tükenme Noktasına Doğru
Zücaciyeciler Sokağı esnafı, aylık satış oranlarının “ekmek teknelerini çevirmeye” yetmediğini belirterek, birçok işletmenin kapanma riskiyle karşı karşıya olduğunu dile getiriyor. Uzun yıllardır aynı sokakta hizmet veren bazı esnaflar, ilk kez bu kadar umutsuz olduklarını ifade ediyor.
Bir zamanlar Diyarbakır’ın ekonomik canlılığının simgelerinden biri olan Zücaciyeciler Sokağı, bugün ayakta kalma mücadelesi veriyor. Esnafın tek beklentisi ise alım gücünün artması ve çarşının yeniden eski hareketli günlerine kavuşması.
Çünkü bu sokakta yalnızca tencere, tava satılmıyor; aynı zamanda yılların emeği, alın teri ve bir kültür yaşatılıyor.