Son dönemde ağır bir ekonomik bunalımın yaşandığı artık inkar edilemez bir gerçekliğe ulaştı. ekonominin patronları, ağır ekonomik faturayı her zaman olduğu gibi yine esnafa kesiyor. enflasyon ile mücadele adı altında ağır ekonomik kararlar alınıp, uygulanıyor. Esnaf, bu kararlar neticesinde çöküyor yada her geçen gün daha fazla küçülüyor. Sektörler iş kaybı yaşıyor, işçiler işsiz, patronlar gelirsiz kalıyor. Bu durum özelliklede küçük esnafı yakıp, yıkacak vaziyete erişti.
Çünkü esnaf, artık vergi ödemekten, ekmek teknesini çeviremiyor, nerede ise ekonominin patronları ile doğrudan ortak olur hale deldi. Ayrıca esnaf, artık kazanç yerine ayakta kalmaya odaklanıyor.
Vergilerini ödeyemeyen esnaf, biriken vergi borcu adı altında icralar ile sınanıyor, vergi borçları ise her geçen gün katlanıyor. Ne yapacağını bilemeyen esnaf artık oluşan ekonomik buhranın girdabına kendini bırakmayı çare olarak görüyor. değim yerinde ise esnaf, ne olursa olsun, su akar yatağını kendi bulur, şeklinde bir ruh halinde ayakta kalmaya çalışıyor.
Bir ülkenin bel kemiği esnaftır. Esnaf ticaret, dostluğun, ekonomik, sosyal, alanların tamamının işlemesi için olmazsa olmayandır. Ancak buna rağmen esnafların yaşadığı sorunlar görmezden geliniyor, esnafa tabiri caiz ise ne halin varsa gör deniyor. Bu yaklaşım ile hangi ekonomi ayakta kalabilir, hangi esnaf işlerini sürdürebilir, hangi esnaf ekonomiye katkıda bulunabilir?
Oysaki esnaf, sosyal, ekonomik yaşamın sürdürülebilmesi için desteklenmelidir. Ancak esnaf desteklenmiyor, yakasına yapışılarak, para mükellefi olarak görülüyor.
Diyarbakır Esnafında Durum Nasıl?
Bu durum Diyarbakırlı esnaflar içinde geçerlidir. Çünkü artık Diyarbakır’da esnaflar kan ağlıyor. Esnaflar işyerlerini zorunlu olarak açıyor, iş yapamıyor, ancak ağır vergi koşulları ile karşı karşıya kalıyor. Hangi esnafa dokunulsa, bin ah işitiliyor. Esnaflar, sektörlerin küçüldüğünü, işyerlerine kilit vurulduğunu, prim ve vergi borçları nedeni ile ellerinde avuçlarında ne varsa ilgili kurumlara ödediklerini belirtiyor.
Ekonomik sorunların sorumlusu olmadıklarını ifade eden esnaflar, çare bile beklemekten vazgeçtiklerini, tek gayelerinin yeni gelecek vergi dalgaları ile boğuşmamak olduğunu söylüyor.
Esnafın Talebi ve Çözüm Yolu
Diyarbakırlı esnafların talebi ise vergi yükünün esnaftan, özel ve kamu kurumlarına kaydırılması oluyor. büyük şirketlerin vergi yükünün hafifletildiği gibi kendilerinin de pirim ve vergi yükünün hafifletilmesini talep ediyor.
Esnafın yaşadıkları sorunun ortadan kalması için çözüm yolu ise şunlardan geçiyor: Öncelikle beklenen yapılandırmanın çıkarılması gerekiyor. bunun haricinde vergi ve primlerin taksit sayısının artırılması da önem taşıyor. Ayrıca faizsiz kredi de esnafın ayağa kalmasında önemli bir noktadır. En önemli husus ise esnafa hibe desteğinde bulunulmasıdır.